0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 a b c ć d e f g h i j k l ł n ń o ó p r s œ t u w y z ź ż 

.


Formy cytowania naukowego wynikają z różnorodnych tradycji oraz komunikatywności i oszczędności miejsca. Poszczególne wydawnictwa i czasopisma zalecają czasem różniące się w szczegółach instrukcje. W naukach humanistycznych stosuje się najczęściej przypis tradycyjny: cytowany fragment (w cudzysłowie lub bez, czyli w formie dosłownej lub mniej lub bardziej sparafrazowanej) oznaczony jest cyfrą lub innym znakiem z indeksem górnym, a opis bibliograficzny znajduję się na dole strony. W naukach humanistycznych często podaje się także numer strony lub nawet wiersza. W naukach przyrodniczych, gdzie zazwyczaj cytuje się krótkie publikacje w czasopismach oraz cytuje się dane a nie konkretne zdania i kompozycję słowną, w przypisach bibliograficznych podaje się zazwyczaj tylko całą publikację, bez wyszczególnienia strony, z której pochodzi cytat. W niektórych czasopismach w bibliografii podaje się tylko nazwisko autora, tytuł czasopisma, tom i strony publikacji (pierwszą i ostatnią), pomijając sam tytuł artykuły. W ten sposób oszczędza się miejsca a jednocześnie zachowuje możliwość łatwego odszukania cytowanej pracy. W naukach przyrodniczych zamiast przypisu tradycyjnego, stosuje się cytowanie w tekście (tak zwany przypis w systemie harwardzkim), gdzie za cytowanym fragmentem (najczęściej bez cudzysłowu, a więc w formie sparafrazowanej) pojawia się nazwisko i roku publikacji, np. (Kowalski 2007). Natomiast na końcu publikacji umieszcza się zestawienie cytowanego piśmiennictwa w kolejności alfabetycznej i pełnymi danymi bibliograficznymi (nazwiska i inicjały autora lub autorów, rok publikacji, tytuł artykuły, skrócony tytuł czasopisma, tom oraz strony publikacji). Jeszcze oszczędniejszy jest sposób cytowania za pomocą odnośników, gdzie zamiast nazwiska autora i roku umieszcza się numer publikacji (np. [3] ) w kolejności pojawiania się w tekście artykułu lub w kolejności zestawienia bibliografii na końcu pracy. [1] Cytowanie w pracach naukowych jest niezbędnym ich elementem. Publikacje naukowe opisujące oryginalne, nowe badania muszą posiadać część wstępną, która umiejscawia te badania na "mapie nauki", poprzez liczne odniesienia do wcześniejszych prac na zbliżony temat i dowodzą sensu i oryginalności opisywanych badań. Ponadto, w ramach pracy naukowej wykorzystuje się zwykle dokonania innych badaczy, np. rozwinięte przez nich techniki badawcze i zacytowanie ich dokonań jest formą okazania im wdzięczności. Istnieją też publikacje przeglądowe, które w zasadzie składają się niemal wyłącznie z samych cytatów. Ich użyteczność wynika z faktu zebrania w jednym miejscu najważniejszych informacji, co umożliwia przyjrzenie się określonemu fragmentowi wiedzy w sposób syntetyczny oraz oszczędza czas w dotarciu do tych informacji innym badaczom. W środowisku naukowym, żartuje się czasem, że przepisanie jednej publikacji to plagiat, ale sensowne przepisanie fragmentów stu publikacji to wartościowa praca przeglądowa. Cytowanie w pracach naukowych jest pożądane przez autorów cytowanych prac, gdyż liczba cytowań jest podstawową formą oceny znaczenia i wartości prowadzonych badań. Czym praca jest częściej cytowana przez innych badaczy, tym jej znaczenie dla rozwoju nauki rośnie. W naukowych bazach danych gromadzone są szczegółowe zbiory cytowań, na podstawie których oblicza się tzw. Impact factor, stanowiący ilościową ocenę wartości prowadzonych badań.

1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  32  33 

>> Gadał dziad do obrazu, a obraz do niego ani razu. Przysłowie polskie
 >> Gaduła nim coś powie, mówi najpierw przez pięć minut. Stendhal
 >> Galilejczyku, zwyciężyłeś! (Galilaee, vicisti! ) Julian Apostata (Flavius Claudius Iulianus, 331 - 363)
 >> Galinarum lac - ptasie mleko.
 >> Gallia est omnis divisa in partes tres - cała Galia jest podzielona na trzy części.
 >> Gallina scripsit - (dosł. kura nagryzmoliła) nagryzmolić jak kura pazurem
 >> Gallus in suo sterquilinio plurimum potest - kogut tylko na własnym gnojowisku dużo może; kogut na swojej kupie nawozu wszechwładny. Seneka Młodszy
 >> Ganiąc jednego naprawisz stu. Owidiusz
 >> Garb stanowi idealną podstawę idei. Grass G
 >> Garb szpeci człowieka, ale zdobi wielbłąda.
 >> Garbaty nie lubi garbatego, bo go brzydkim widzi. Aleksander Fredro
 >> Gardzę ludźmi, których mózg nie jest wstanie napełnić ich żołądka. Bertolt Brecht
 >> Garrula lingua nocet - gadatliwy język szkodzi.
 >> Gaude sorte sua! - Ciesz się ze swego losu! Horacy
 >> Gaude, mater Polonia - raduj się, matko Polsko.
 >> Gaudeamus igitur , iuvenes dum sumus! - Radujmy się więc, dopóki jesteśmy młodzi
 >> Gaudent tamen esse rogatae - cieszą się jednak, że się je prosi (o dziewczętach). Owidiusz
 >> Gaudet tentamine virtus - cnota raduje się, gdy jest wystawiona na próbę.
 >> Gaudi maeror comes - towarzysz radości - smutek.
 >> Gaudia principium nostri sunt saepe doloris - wielka radość jest często przyczyną (początkiem) naszego cierpienia; miłe złego początki, lecz koniec żałosny; radości często są przyczyną naszego bólu.
.
smycze linki bezpośrednie Transport UK Italy loft conversion kensington sklep muzycznymetal thrash akcesoria do laptopow podkarpackie podlaskie podkarpackie sposob-na-schab pewne wykladowcy