 |
|
0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 a b c ć d e f g h i j k l ł n ń o ó p r s t u w y z ź ż |
| . |
|
Formy cytowania naukowego wynikają z różnorodnych tradycji oraz komunikatywności i oszczędności miejsca. Poszczególne wydawnictwa i czasopisma zalecają czasem różniące się w szczegółach instrukcje. W naukach humanistycznych stosuje się najczęściej przypis tradycyjny: cytowany fragment (w cudzysłowie lub bez, czyli w formie dosłownej lub mniej lub bardziej sparafrazowanej) oznaczony jest cyfrą lub innym znakiem z indeksem górnym, a opis bibliograficzny znajduję się na dole strony. W naukach humanistycznych często podaje się także numer strony lub nawet wiersza. W naukach przyrodniczych, gdzie zazwyczaj cytuje się krótkie publikacje w czasopismach oraz cytuje się dane a nie konkretne zdania i kompozycję słowną, w przypisach bibliograficznych podaje się zazwyczaj tylko całą publikację, bez wyszczególnienia strony, z której pochodzi cytat. W niektórych czasopismach w bibliografii podaje się tylko nazwisko autora, tytuł czasopisma, tom i strony publikacji (pierwszą i ostatnią), pomijając sam tytuł artykuły. W ten sposób oszczędza się miejsca a jednocześnie zachowuje możliwość łatwego odszukania cytowanej pracy. W naukach przyrodniczych zamiast przypisu tradycyjnego, stosuje się cytowanie w tekście (tak zwany przypis w systemie harwardzkim), gdzie za cytowanym fragmentem (najczęściej bez cudzysłowu, a więc w formie sparafrazowanej) pojawia się nazwisko i roku publikacji, np. (Kowalski 2007). Natomiast na końcu publikacji umieszcza się zestawienie cytowanego piśmiennictwa w kolejności alfabetycznej i pełnymi danymi bibliograficznymi (nazwiska i inicjały autora lub autorów, rok publikacji, tytuł artykuły, skrócony tytuł czasopisma, tom oraz strony publikacji). Jeszcze oszczędniejszy jest sposób cytowania za pomocą odnośników, gdzie zamiast nazwiska autora i roku umieszcza się numer publikacji (np. [3] ) w kolejności pojawiania się w tekście artykułu lub w kolejności zestawienia bibliografii na końcu pracy. [1] Cytowanie w pracach naukowych jest niezbędnym ich elementem. Publikacje naukowe opisujące oryginalne, nowe badania muszą posiadać część wstępną, która umiejscawia te badania na "mapie nauki", poprzez liczne odniesienia do wcześniejszych prac na zbliżony temat i dowodzą sensu i oryginalności opisywanych badań. Ponadto, w ramach pracy naukowej wykorzystuje się zwykle dokonania innych badaczy, np. rozwinięte przez nich techniki badawcze i zacytowanie ich dokonań jest formą okazania im wdzięczności. Istnieją też publikacje przeglądowe, które w zasadzie składają się niemal wyłącznie z samych cytatów. Ich użyteczność wynika z faktu zebrania w jednym miejscu najważniejszych informacji, co umożliwia przyjrzenie się określonemu fragmentowi wiedzy w sposób syntetyczny oraz oszczędza czas w dotarciu do tych informacji innym badaczom. W środowisku naukowym, żartuje się czasem, że przepisanie jednej publikacji to plagiat, ale sensowne przepisanie fragmentów stu publikacji to wartościowa praca przeglądowa. Cytowanie w pracach naukowych jest pożądane przez autorów cytowanych prac, gdyż liczba cytowań jest podstawową formą oceny znaczenia i wartości prowadzonych badań. Czym praca jest częściej cytowana przez innych badaczy, tym jej znaczenie dla rozwoju nauki rośnie. W naukowych bazach danych gromadzone są szczegółowe zbiory cytowań, na podstawie których oblicza się tzw. Impact factor, stanowiący ilościową ocenę wartości prowadzonych badań. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 >> Fabula docet - bajka uczy (oto morał tej bajki). (oto morał tej bajki). (oto morał tej bajki) >> Fabulis non expletur venter - bajkami żołądka nie napełnisz. >> Fac et extusa - najpierw zrób, potem usprawiedliwiaj się. >> Fac et spera - działaj i miej nadzieję. >> Fac fideli sis fidelis - bądź wierny temu, kto wierny tobie. >> Fac simile - zrób podobnie. >> Fac te ipse felicem - uczyń sam siebie szczęśliwym. >> Facil(e) omnes, cum valemus, recta consili(a) aegrotis damus - my wszyscy, kiedy jesteśmy zdrowi, łatwo dajemy dobre rady chorym. >> Facile dictu, difficile factu - łatwo powiedzieć, trudniej zrobić. >> Facile est enim tenores adhuc animos componere, difficulter reciduntur vitia, quae nobiscum creverunt - łatwo bowiem kształtować jeszcze młode dusze, trudno natomiast ukrócić wady, które urosły wraz z nami. >> Facile remedium est ubertatis - (dosł. z nadmiarem łatwo sobie poradzić) od przybytku głowa nie boli >> Facilius camelum per foramen acus transire, quam divitem intrare in regnum coelorum - łatwiej wielbłądowi przejść przez ucho igielne, niż bogaczowi wejść do królestwa niebieskiego. >> Facilius est multa facere quam diu - łatwiej czynić więcej (rzeczy), niż (jedną) dłużej. Kwintylian >> Facilius oppresseris quam revocaveris (ingenia studiaque) - (talenta i nauki) łatwiej można stłumić, niż do życia przywrócić. >> Facilius per partes in congitionem totius adducimur - łatwiej nas doprowadzić do zrozumienia całości kawałek po kawałku. Seneka >> Facito aliquid operis, ut te semper diabolus inveniat occupatum - rób coś, aby cię zawsze diabeł zastał zajętym. św. Hieronim >> Facta dificiliora quam verba - czyny trudniejsze niźli słowa. >> Facta est grando et ignis - powstał grad i ogień. >> Facta loquuntur - (dosł. fakty krzyczą) fakty mówią same za siebie >> Facta non praesumuntur, sed probantur - okoliczności faktycznych nie domniemywa się, lecz udowadnia (wymagają udowodnienia). (wymagają udowodnienia). (wymagają udowodnienia) |
| . |
hurtownia zabawek kasyno TENERYFA jednoreki bandyta lodowe tornado megavideopomorskie
dolnoslaskie
lubuskie
pomorskie
swietokrzyskie
autostop-15
e najnowsze newsyz czerwony dance
|