0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 a b c ć d e f g h i j k l ł n ń o ó p r s œ t u w y z ź ż 

.


Formy cytowania naukowego wynikają z różnorodnych tradycji oraz komunikatywności i oszczędności miejsca. Poszczególne wydawnictwa i czasopisma zalecają czasem różniące się w szczegółach instrukcje. W naukach humanistycznych stosuje się najczęściej przypis tradycyjny: cytowany fragment (w cudzysłowie lub bez, czyli w formie dosłownej lub mniej lub bardziej sparafrazowanej) oznaczony jest cyfrą lub innym znakiem z indeksem górnym, a opis bibliograficzny znajduję się na dole strony. W naukach humanistycznych często podaje się także numer strony lub nawet wiersza. W naukach przyrodniczych, gdzie zazwyczaj cytuje się krótkie publikacje w czasopismach oraz cytuje się dane a nie konkretne zdania i kompozycję słowną, w przypisach bibliograficznych podaje się zazwyczaj tylko całą publikację, bez wyszczególnienia strony, z której pochodzi cytat. W niektórych czasopismach w bibliografii podaje się tylko nazwisko autora, tytuł czasopisma, tom i strony publikacji (pierwszą i ostatnią), pomijając sam tytuł artykuły. W ten sposób oszczędza się miejsca a jednocześnie zachowuje możliwość łatwego odszukania cytowanej pracy. W naukach przyrodniczych zamiast przypisu tradycyjnego, stosuje się cytowanie w tekście (tak zwany przypis w systemie harwardzkim), gdzie za cytowanym fragmentem (najczęściej bez cudzysłowu, a więc w formie sparafrazowanej) pojawia się nazwisko i roku publikacji, np. (Kowalski 2007). Natomiast na końcu publikacji umieszcza się zestawienie cytowanego piśmiennictwa w kolejności alfabetycznej i pełnymi danymi bibliograficznymi (nazwiska i inicjały autora lub autorów, rok publikacji, tytuł artykuły, skrócony tytuł czasopisma, tom oraz strony publikacji). Jeszcze oszczędniejszy jest sposób cytowania za pomocą odnośników, gdzie zamiast nazwiska autora i roku umieszcza się numer publikacji (np. [3] ) w kolejności pojawiania się w tekście artykułu lub w kolejności zestawienia bibliografii na końcu pracy. [1] Cytowanie w pracach naukowych jest niezbędnym ich elementem. Publikacje naukowe opisujące oryginalne, nowe badania muszą posiadać część wstępną, która umiejscawia te badania na "mapie nauki", poprzez liczne odniesienia do wcześniejszych prac na zbliżony temat i dowodzą sensu i oryginalności opisywanych badań. Ponadto, w ramach pracy naukowej wykorzystuje się zwykle dokonania innych badaczy, np. rozwinięte przez nich techniki badawcze i zacytowanie ich dokonań jest formą okazania im wdzięczności. Istnieją też publikacje przeglądowe, które w zasadzie składają się niemal wyłącznie z samych cytatów. Ich użyteczność wynika z faktu zebrania w jednym miejscu najważniejszych informacji, co umożliwia przyjrzenie się określonemu fragmentowi wiedzy w sposób syntetyczny oraz oszczędza czas w dotarciu do tych informacji innym badaczom. W środowisku naukowym, żartuje się czasem, że przepisanie jednej publikacji to plagiat, ale sensowne przepisanie fragmentów stu publikacji to wartościowa praca przeglądowa. Cytowanie w pracach naukowych jest pożądane przez autorów cytowanych prac, gdyż liczba cytowań jest podstawową formą oceny znaczenia i wartości prowadzonych badań. Czym praca jest częściej cytowana przez innych badaczy, tym jej znaczenie dla rozwoju nauki rośnie. W naukowych bazach danych gromadzone są szczegółowe zbiory cytowań, na podstawie których oblicza się tzw. Impact factor, stanowiący ilościową ocenę wartości prowadzonych badań.

1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  32  33  34  35  36  37  38  39  40  41  42  43  44  45  46  47  48  49  50  51 

>> Da daxtram misero - podaj prawicę nieszczęsnemu.
 >> Da locum melioribus - ustąp miejsca lepszym (od siebie). (od siebie). (od siebie)
 >> Da mi basia mille, deinde centum - pocałunków mi daj tysiąc i setkę. Katullus
 >> Da mihi aliquid potum - daj mi coś do picia.
 >> Da mihi factum, dabo tibi ius - udowodnij fakt, a ja ci wskażę prawo.
 >> Dabis improbe, poenas! - Poniesiesz karę niegodziwcze
 >> Dabit deus his quoquo finem, (malis) - Bóg i tym (nieszczęściom) położy kres.
 >> Dach przecieka nie dlatego, że deszcz pada, ale dlatego, że w dachu dziura.
 >> Dać w ziemię nura - najlepsza to emerytura. Jan Sztaudynger
 >> Dać życie to również zgodzić się na cierpienie, przyjmując radość. Michel Quoist
 >> Daemoni etiam vera dicenti non est credendum - diabłu, nawet gdy mówi prawdę, nie należy wierzyć. św. Jan Chryzostom
 >> Daemonum cibus est: carmina poetarum, saecularis scientia, rhetoricum pompa verborum - pokarmem diabelskim są: pieśni poetów, wiedza świecka i retoryczne ozdoby słowne.
 >> Daj (swemu) geniuszowi szansę. Persjusz
 >> Daj drugiemu dojść do głosu - przecież wiesz, co chcesz powiedzieć, a nie wiesz co powie ten drugi, więc to powinno być dla ciebie ciekawsze. Magdalena Samozwaniec
 >> Daj kobiecie maskę, zacznie mówić prawdę. Maryla Wolska
 >> Daj kurze grzędę, ona powie: wyżej siędę. Kolberg
 >> Daj mi rząd dusz! Adam Mickiewicz (1798 - 1855)
 >> Daj mi właściwe słowo i odpowiedni akcent, a poruszę świat. Joseph Conrad
 >> Daj mi wytrwanie i sił wiele, Boże, w życiu, co będzie twórcze i szalone. Julian Tuwim (1894 - 1953)
 >> Daj ujście w słowach: bezgłośny żal będzie drążyć cię szeptem, aż serce ci pęknie. Makbet - William Szekspir (właść. William Shakespeare, 1564 - 1616)
.
Polish for foreigners Śmieszne zdjęcia interpelacje4 lodowe tornado megavideo smyczelodzkie zachodniopomorskie malopolskie lubelskie pomorskie Teledyski evier other muzyka elektroniczna country28