0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 a b c ć d e f g h i j k l ł n ń o ó p r s œ t u w y z ź ż 

.


Formy cytowania naukowego wynikają z różnorodnych tradycji oraz komunikatywności i oszczędności miejsca. Poszczególne wydawnictwa i czasopisma zalecają czasem różniące się w szczegółach instrukcje. W naukach humanistycznych stosuje się najczęściej przypis tradycyjny: cytowany fragment (w cudzysłowie lub bez, czyli w formie dosłownej lub mniej lub bardziej sparafrazowanej) oznaczony jest cyfrą lub innym znakiem z indeksem górnym, a opis bibliograficzny znajduję się na dole strony. W naukach humanistycznych często podaje się także numer strony lub nawet wiersza. W naukach przyrodniczych, gdzie zazwyczaj cytuje się krótkie publikacje w czasopismach oraz cytuje się dane a nie konkretne zdania i kompozycję słowną, w przypisach bibliograficznych podaje się zazwyczaj tylko całą publikację, bez wyszczególnienia strony, z której pochodzi cytat. W niektórych czasopismach w bibliografii podaje się tylko nazwisko autora, tytuł czasopisma, tom i strony publikacji (pierwszą i ostatnią), pomijając sam tytuł artykuły. W ten sposób oszczędza się miejsca a jednocześnie zachowuje możliwość łatwego odszukania cytowanej pracy. W naukach przyrodniczych zamiast przypisu tradycyjnego, stosuje się cytowanie w tekście (tak zwany przypis w systemie harwardzkim), gdzie za cytowanym fragmentem (najczęściej bez cudzysłowu, a więc w formie sparafrazowanej) pojawia się nazwisko i roku publikacji, np. (Kowalski 2007). Natomiast na końcu publikacji umieszcza się zestawienie cytowanego piśmiennictwa w kolejności alfabetycznej i pełnymi danymi bibliograficznymi (nazwiska i inicjały autora lub autorów, rok publikacji, tytuł artykuły, skrócony tytuł czasopisma, tom oraz strony publikacji). Jeszcze oszczędniejszy jest sposób cytowania za pomocą odnośników, gdzie zamiast nazwiska autora i roku umieszcza się numer publikacji (np. [3] ) w kolejności pojawiania się w tekście artykułu lub w kolejności zestawienia bibliografii na końcu pracy. [1] Cytowanie w pracach naukowych jest niezbędnym ich elementem. Publikacje naukowe opisujące oryginalne, nowe badania muszą posiadać część wstępną, która umiejscawia te badania na "mapie nauki", poprzez liczne odniesienia do wcześniejszych prac na zbliżony temat i dowodzą sensu i oryginalności opisywanych badań. Ponadto, w ramach pracy naukowej wykorzystuje się zwykle dokonania innych badaczy, np. rozwinięte przez nich techniki badawcze i zacytowanie ich dokonań jest formą okazania im wdzięczności. Istnieją też publikacje przeglądowe, które w zasadzie składają się niemal wyłącznie z samych cytatów. Ich użyteczność wynika z faktu zebrania w jednym miejscu najważniejszych informacji, co umożliwia przyjrzenie się określonemu fragmentowi wiedzy w sposób syntetyczny oraz oszczędza czas w dotarciu do tych informacji innym badaczom. W środowisku naukowym, żartuje się czasem, że przepisanie jednej publikacji to plagiat, ale sensowne przepisanie fragmentów stu publikacji to wartościowa praca przeglądowa. Cytowanie w pracach naukowych jest pożądane przez autorów cytowanych prac, gdyż liczba cytowań jest podstawową formą oceny znaczenia i wartości prowadzonych badań. Czym praca jest częściej cytowana przez innych badaczy, tym jej znaczenie dla rozwoju nauki rośnie. W naukowych bazach danych gromadzone są szczegółowe zbiory cytowań, na podstawie których oblicza się tzw. Impact factor, stanowiący ilościową ocenę wartości prowadzonych badań.

1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  32  33  34  35  36  37 

>> A bene placito - dowolnie; jak komu pasuje.
 >> A biada milczącym o Tobie, że mając mowę, stali się niemymi. Augustyn (Augustyn Aureliusz, święty 354-430)
 >> A bogowie grają w kości i nie pytają wcale czy chcesz przyłączyć się do gry (. . . ) Bogowie kpią sobie z twojego poukładanego życia (. . . ) nie przejmują się zbytnio ani naszymi planami na przyszłość ani oczekiwaniami. Gdzieś we wszechświecie rzucają kości i przypadkiem wypada twoja kolej. I odtąd zwyciężyć lub przegrać - to tylko kwestia szczęścia. Borys Pasternak
 >> A Bóg odsłania przyszłość niesłychanie rzadko i tylko wtedy, gdy zapisana została po to, by odmienić jej bieg. Paulo Coelho
 >> A capite - od początku; od głowy.
 >> A capite ad calcem - (dosł. od głowy do pięt) od stóp do głów
 >> A cappella - tylko śpiew (bez instrumentów). (bez instrumentów). (bez instrumentów)
 >> A contrario - wychodząc z przeciwnego założenia.
 >> A cóż piękniejszego nad niebo, które Przecież ogarnia wszystko co piękne?. . . A zatem, jeżeli godność nauk mamy oceniać według ich przedmiotu, to bez porównania najprzedniejszą z nich będzie ta, którą. . . nazywają astronomią. . . Mikołaj Kopernik
 >> A cóż to jest za bajka? Wszystko to być może! Prawda, jednakże ja to między bajki włożę. Ignacy Krasicki 1735-1801
 >> A cruce salus - z krzyża (pochodzi) zbawienie.
 >> A czymże jest prawdziwa męskość, jeśli nie wymieszanymi w odpowiednich proporcjach klasą i szaleństwem? Andrzej Sapkowski
 >> A dato (skrót: a. d). - od dnia oznaczonego na dokumencie; od czasu wystawienia
 >> A Deo et Rege - od Boga i Króla.
 >> A dextra (parte) - z prawej strony; po prawicy.
 >> A die - od (tego) dnia.
 >> A doctis pretium scelus est sperare poetis - oczekiwać złota od poetów to zbrodnia. Owidiusz
 >> A fortiori - od mocniejszej strony; argumentując mocniej; od silniejszego; tym bardziej.
 >> A fronte praecipitium a tergo lupi - z przodu przepaść, z tyłu wilki (w ciężkim położeniu). (w ciężkim położeniu). (w ciężkim położeniu)
 >> A fructibus eorum cognoscetis eos - poznacie ich po ich owocach.
.
Rusztowania ramowe egipt wakacje cracovia kipor alter bridge tekstypozycjonowanie metal thrash podlaskie kujawsko-pomorskie opolskie part16 rsml myphoto666 seriale on line